استقرار در برنامه‌ها همه چيز براى آنان در حدّ نهايى ميسّر بود ، ولى نه در وقت بلا يك قدم از اجراى وظيفه بازماندند و نه در وقت استقرار به اندازهء يك ارزن آلوده به مكروه شدند چه رسد به حرام ، آن بزرگواران از تقواى الهى در حدّ نهايى برخوردار بودند و از تقواى شديد و عظيم خود براى جهانيان تا صبح قيامت روشن‌ترين و بهترين درس را به يادگار گذاشته و در اين زمينه به تمام مردم تاريخ حجّت الهى را تمام كردند . در اين جهت به روايتى مهم كه صدوق بزرگوار در « معانى الاخبار » نقل كرده توجه كنيد : محمد بن ابى عمير مىگويد : نشنيدم و استفاده نكردم در طول معاشرتم از هشام بن حكم دربارهء عصمت امام كلامى بهتر از اين . روزى از وى پرسيدم : امام معصوم است ؟ گفت : آرى ، گفتم : عصمت در امام چگونه شناخته مىشود ؟ گفت : تمام گناهان در چهار منبع است و پنجمى ندارد . 1 - حرص . 2 - حسد . 3 - غضب . 4 - شهوت . اين چهار خصلت از وجود امام به طور كامل دور است و هيچ يك از اين چهار برنامه در امام نيست . امّا تمام دنيا انگار زير نگين انگشتر اوست و وى خازن مسلمانان است در اين صورت به كدام عنصر و بر چه شيئى از اشيا حرص بورزد ؟ هرگز جايز نيست امام حسد بورزد كه حسد هميشه نسبت به ما فوق است